| TikKY 的个人资料×÷·.·´¯`·)» Ta-TaO(·´¯`·...照片日志列表 |  工具  帮助 |
×÷·.·´¯`·)» Ta-TaO(·´¯`·.·÷×
9月10日 สิ่งล้ำค่าที่ได้กลับมาหลังจากการสูญเสีย...หลังจากที่เกิดเรื่องไปเมื่อประมาณปลายเดือน มิ.ย.
นี่ก็ผ่านไป 2 เดือนล่ะ ไม่น่าเชื่ออะไรหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปมากมายเลย
แล้วก็ไม่น่าเชื่อระหว่างเราตอนนั้นกับตอนนี้
เหมือนว่าเป็นคนละโลกกันซะอย่างงั้น...
เค้าก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าทำไมจู่ๆมันกลับกลายเป็นแบบนี้ได้
อาจจะเป็นเพราะตอนนั้นทำให้เราได้คิดอะไรกันมากขึ้น
แล้วพอดีกับจังหวะของชีวิต ที่มันช่างบังเอิญเหลือเกิน
จนสุดท้าย...คือสิ่งที่เป็นอยู่ ณ ตอนนี้
มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดและมีค่ามากอย่างหนึ่งของชีวิต
และติ๊กจะดูแลมันอย่างดีที่สุดนะ...เท่าที่คนอย่างติ๊กจะทำได้
6月14日 มิตรภาพที่สูญเสีย...มันเป็นเรื่องที่สุดยอดจริงๆเนอะ
ถ้าหากว่าในชีวิตนี้ เรามีใครสักคนที่เราคุยด้วยได้ในทุกๆเรื่อง
อยากทำอะไรที่คล้ายๆกัน แบ่งปันกับรับฟังปัญหาที่เกิดขึ้นของแต่ละคน
ช่วยกันออกความเห็นเพื่อแก้ไข เป็นคู่บ้าที่พากันไปไหนก็ได้ที่อยากจะไป
อยากทำอะไรก็ทำ อยากกินอะไรก็กิน...และได้เป็นในแบบที่เราเป็นอยู่
แต่...
มันคงไม่มีอีกแล้วล่ะ เพราะเราเองที่โง่
ปล่อยให้เรื่องบ้าๆอะไรก็ไม่รู้เกิดขึ้นอีกซ้ำซากในชีวิต
เราไม่ได้ตั้งใจและไม่รู้จริงๆว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แต่...รู้ว่าเราคงทำผิดมาก ผิดแบบไม่น่าให้อภัยด้วยมั้ง
มันคงไม่มีอีกแล้ว ความรู้สึกดีๆระหว่างเรา
เราไม่อยากจะเสียแกไป
เพราะแก...คือเพื่อนคนหนึ่งที่ดีสุดที่เรามี
เวลาที่ผ่านมา...เราสนุกมากจริงๆ
กิน เที่ยว เล่น ดูคอนเสิร์ต คุยในเรื่องๆเดียวกัน
และที่สำคัญ คือ กำลังใจ...
หากย้อนเวลาไปได้...เราสัญญาว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก
แต่มันคงไม่มีทางแล้วล่ะ
เพราะ...ความรู้สึกดีๆมันเกิดขึ้นได้ยาก
เมื่อมันมีความรู้สึกไม่ดีเข้ามาแทนทีแล้ว
มันคงไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิม
เราขอโทษนะ...ที่เราเป็นเพื่อนที่ดีให้แกไม่ได้
ชีวิตแก...เกิดอะไรขึ้นเยอะแยะกับชีวิต
เราไม่อยากให้เรื่องนี้ทำให้แกไม่สบายใจอีก
เพราะเรารู้ว่าแกเอง...ก็มีปัญหาอะไรมากมายอยู่แล้ว
ขอบคุณนะ...ที่ทำให้ช่วงเวลาสั้นที่ผ่านมา
เป็นช่วงเวลาที่ดีและน่าจดจำ
ขอบคุณนะ...ที่ยอมฟังเราบ่น
ขอบคุณนะ...ที่เป็นเพื่อนกินข้าวทางโทรศัพท์เวลาเราอยู่ซ้อมคนเดียว
ขอบคุณนะ...ที่พาเราไปดูคอนเสิร์ตดีๆ
ขอบคุณนะ...ที่คอยด่าเราเวลาเราไม่ซ้อม
ขอบคุณนะ...สำหรับทุกๆอย่างที่ผ่านมา
และ...ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆ ระหว่างคำว่า "เพื่อน"
นับจากนี้ไป...เราคงเป็นเพียงแค่คนๆหนึ่งที่รู้จักกัน
มันแย่ที่จะต้องเสียแกไป
แต่มันก็แย่กว่า...ถ้าต้องเผชิญหน้ากับแก
เราขอโทษอีกครั้งนะ...ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา
และ...
ขอบคุณ ครั้งหนึ่งสำหรับคำว่า "เพื่อน" ....
3月15日 เบิร์ดเดย์ทูมีโย่วววว บังเอิญแวะผ่านมาอ่ะนะ ก็มาแวะทักทายเบิร์ดเดย์ให้ตัวเองซะบ้าง
จริงๆแล้ว เรามัวแต่ให้คนอื่นๆมาพูดกับเรา แต่เรานี่แหละควรจะพูดกับตัวเองดีที่สุด
อย่างน้อย...เราก็ได้จะพูดคุยกับตัวเองซะบ้างอ่ะนะ
สำหรับวันนี้ จริงๆมันก็เหมือนกับทุกๆวันอ่ะนะ แต่รู้สึกดีที่ตื่นมาแล้วเจอบ้านตัวเอง
อย่างน้อยนี่แหละ ที่เรียกว่าความอบอุ่น โทรไปหาแม่...นี่แหละคือรัก
แล้วมาคณะ เจอเพื่อนๆเซอร์ไพรซ์ด้วยเค้กหนึ่งก้อน
เขิลลอ่ะนะ ฮ่าๆๆ เพราะปกติมันมีใครมาทำให้เราแบบนี้หรอก
ขอบคุณนะเพื่อนๆทุกคน
ขอบคุณนะกิฟท์จัง ป้าโย่งง แอนด์ขวัญน้อย
ที่โดนหลอกไปเดินเล่นแล้วกินหมูกระทะกันซะดึกเลยแฮะวันนี้
รวมทั้งคนอื่นๆอีกหลายคน
อ่อ ขอโทษด้วยที่เมื่อวานทำให้คนที่บ้านที่รอเซอร์ไพรซ์ล่มซะได้เพราะการเปลี่ยนกระทันหันของเราเอง ฮ่าๆๆ
ซึ่งส่งผลมาถึงวันนี้ที่ทำให้กิฟท์จังลำบากเลยแฮะ เหอๆๆ
มาว่ากันต่อด้วยเรื่องทั่วๆไปนะ
คือว่า...แบบตอนนี้คือกรจะปี 4 แล้วหรอเนี่ย
ฉิบหายล่ะ จะจบแล้วอ่ะดิ ((รึป่าว)) แล้วทำไรต่อไปดีหว่า
แล้วจบไป จะไปยืนอยู่ส่วนไหนล่ะเนี่ย
แล้วจะยังได้เจอเพื่อนๆกันอยู่มั๊ย
จะได้ไปกินข้าวนั่งบ้าบอด้วยกันมั๊ยล่ะเนี่ยย เหอๆๆ
แล้วใครจะด่าเราให้เราซ้อมล่ะเนี่ยย
ไม่อยากจบเลยวุ้ยยย ทำไงดี...!!!
Thank you all guy to made me really good with today.
I dont know which word I could say with you.
I still dont know if I didnt see all you guy, who will come to make friendship with me.
Who will come to sharing, giving and siging with me.
My family...everything in my life come because of you.I love you na ka.
Gift-Jung...for everthing,friendship, shopping, walking, your surprise and also you car. 5555 Tommy...thank you for good friendship and everthing, take care, support and sharing.
Key...for many good thing for my life.
Som, Josh, Tu, Kwan, Am, Khem, Notto, for really good friend.
And someone who are still in mine. I still look forward to hear from you forever.
Thanks for everybody for nice things became to my life and always going on.
8月19日 Happy birthday สำหรับใครบางคนสุขสันต์วันเกิดนะ ...
ไม่มีอะไรจะพูด
ไม่มีอะไรจะให้
เพราะ...คงมีอะไรที่สำคัญกว่า
เอาเป็นว่า...มีความสุขมากๆล่ะกันนะ
เราทำได้เท่านี้แหละ
8月10日 สิ่งไร้สาระ!!!ความจริง...ในชีวิต
บางสิ่งบางอย่าง...อาจจะดูเหมือนว่าไม่มีอะไร
แต่...หากเราลองใส่ใจ
มันอาจจะมีอะไรมากมายอยู่ในนั้น
นั่นน่ะสิเนอะ ... ทำไมเราชอบคิดว่าเราไม่มีอะไร
แล้วก็พยายามอยากได้สิ่งโน้นสิ่งนี้อยู่ตลอด
แต่หากเรามองลงไปที่คนอื่นๆที่เค้าไม่เคยมี
แล้วไม่รู้ว่า...ชีวิตนี้จะได้รู้จักมันรึป่าว
นั่นแหละ...เราจะรู้สึกว่า
เรามีเยอะเกินไปซะด้วยซ้ำ
เรากินข้าวเหลือ...ในขณะที่หลายคนต้องกรอกน้ำแทนข้าว
เราโยนน่องไก่ดีๆให้หมาน้อยในบ้าน...แต่บางคนได้แต่แอบเก็บเศษกระดูกที่เค้าทิ้งแล้วไปกินประทังชีวิต
เรามีบ้าน มีพ่อแม่รออยู่ แต่มักจะไม่ค่อยกลับบ้าน...แต่บางคน แม้แต่หน้าพ่อแม่ เกิดมายังไม่เคยเห็นเลย
พอเถอะนะ...กับสิ่งไร้สาระในชีวิต
หันไปมองในมุมด้านมืดของสังคม
แล้วเราจะเห็นว่า...เราเกิดมาโชคดีที่สุดแล้ว
ไม่ต้องเหมือนใคร ไม่ต้องมีเกินมากมายให้ปวดหัว
ไม่ได้มีเงินน้อย...จนลำบาก
มีสมอง มีสองเท้าและสองมือไว้เป็นเครื่องมือ
และ...สุดท้าย คือครอบครัวและเพื่อนที่รักเรา
นั่นแหละ...สุดยอดของชีวิตแล้ว 7月8日 เปิดเทอมผ่านไปเดือนนึงแว้วว...หายไปซะนาน ก็วนเวียนอยู่แถวนี้แหละนะ
เพียงแต่ไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่หลังเปิดเทอม
เอ...ความจริงมันก็มีแหละ
แต่ว่า...เหนื่อยเกินจะมานั่งเขียนบล็อก
 น่าแปลกที่ว่าเทอมนี้เรียนน้อยมาก
ประมาณว่าเรียนวันละวิชาแถมไม่มีเรียนวัน พฤ.
แต่เหมือนว่าเหนื่อยกว่าเทอมที่แล้วอีก
งานเยอะมาก แล้วก็ขี้เกียจจนซ้อมไม่ทัน
กลับมาหอแต่ละทีก็ดึก จนทำให้ไม่อยากทำอะไรเลย
แล้วพอตอนเช้าก็ทำให้เกิดความขี้เกียจตื่นเพราะไม่ค่อยมีเรียนเช้า
สรุปว่า... ทุกอย่างเหมือนมันแย่ลง !!!
ทำไงดีเนี่ย...
อีกเรื่องที่กำลังเซ็งๆอยู่มากๆ
คือเพิ่งเปลี่ยนท่อบาสซูนอันใหม่
ไม่ชิน เป่าออกมาแบบทุเรศมาก
คือแบบว่านี่มันเดือนกว่าแล้วยังไม่พัฒนาเลย
ทำให้เสียงอุบาทก์มากๆ
คืดดูดิอุบาทก์จนทำให้หลายคนไม่คืดว่านี่คือเสียงของติ๊กอ่ะ ~!~
แล้วอีกไม่กี่เดือนก็ต้องมี recital แล้วจะทำไงล่ะเรา
แล้ว...จะจบมั๊ยอ่ะ ~!~
 แล้วตอนนี้ ... ก็ม่ะซาบายอีกแล้วกรู
คอยดูนะ ... มันจะเป็นไปอีก 2 อาทิตย์
เพราะไม่สบายทีไร เป็นนานทุกทีเลย  6月2日 ก็แค่อยากจะเขียน...
5月29日 อีกมุมหนึ่งของสังคม...มันคงเป็นสิ่งที่ทำให้สังคมเกิดความสมดุลล่ะมั้ง
กับภาพที่เราอยู่ทุกๆวัน เกี่ยวกับความเป็นไปของคนเรา
การมีชีวิตที่เหมือนกัน แต่ต่างกันว่าอยู่เพื่ออะไร
และมีวิถีแห่งการดำเนินอย่างไร
กลุ่มนึง มีชีวิตที่หรูหรา เงินทองพร้อม ได้ทุกอย่างที่จะได้
แต่อีกมุมกลับกัน พวกเขามีชีวิตอยู่ไปวันๆ
แม้กระทั่งข้าวสาร ก็ยังต้องซื้อกันเป็นวันต่อวัน
นี่คือเรื่องจริงๆที่มีอยู่ในอีกด้านหนึ่งของสังคมไทย
ที่ใครหลาย หากคิดจะย้อนกลับไปมองมันสักนิด
ก็คงเป็นข้อเตือนใจในการใช้ชีวิตได้ดีทีเดียว...
เงิน 20 บาท ของใครหลายคน มันคือเศษตังค์
แต่เงิน 5 บาทของใครบ้างคน
คือสิ่งที่จะทำให้พวกเขาได้มีชีวิตอยู่ต่อไป
ไม่อยากรับรู้เรื่องเหล่านี้หรอก มันรู้สึกสะเทือนใจ
และทำให้ภาพของสังคมที่ไม่เท่าเทียมนี้
มารบกวรจิตใจอยู่ตลอดเวลา
แต่...นี่แหละ คือสัจจะธรรมที่เราควรจะต้องได้เห็น
แล้วเราจะประจักษ์ได้ว่า ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ มันวิเศษที่สุดแล้ว
ถึงแม้เราจะไม่ได้มีเงินเป็นสิบล้าน
แต่ใครอีกหลายคน มีเงินทั้งชีวิตไม่ถึงร้อยบาท
แม้เราไม่ได้นั่งกินข้าวในภัตตาคารโก้ๆ
แต่ใครอีกหลายคนยังไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะมีชีวิตอยู่รอดหรือไม่
แค่มีชีวิตเกิดมา ครบ 32 ก็บุญเท่าไหร่แล้ว
นี่ยังมีพ่อแม่ให้เกิดใช้อีก
แต่ใครบางคน พ่อแม่หน้าตาเป็นไงไม่มีทางได้รู้เลย
เชื่อได้เลยว่า สุนัขของหลายๆคน
ยังกินดีอยู่ดีกว่าคนอีกหลายคน
ยิ่งนึกก็ยิ่งหดหู่
กลับมานั่งทบทวน
ว่าเมื่อวานนี้เราใช้ชีวิตอย่างไร
เราเกิดมามีมากกว่าเค้าตั้งเยอะ
แต่เรา...กลับทำประโยชน์อะไร
ได้ไม่มากไปกว่าการบำเราตัณหาของตนเอง
จริงอยู่ว่า...มันคือความสุข
แต่...ทุกอย่างมันมีขอบเขตของมัน
ฉะนั้น มีพ่อมีแม่ ก็รักให้มากๆ
ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันให้มากเข้าไว้
เพราะใครหลายคนไม่มีโอกาส
แต่เรามีทั้งหมดอยู่ในมือ
รู้จักที่จะใช้ชีวิตและเงินที่มีให้คุ้มค่า
และ...รู้จักแบ่งปันให้คนที่ไม่มี
เพราะอย่างน้อย 1 บาทของเรา
ก็ทำให้เค้าเหล่านั้นมีชีวิตถึงวันพรุ่งนี้
ทั้งหมดนี้ คือความรู้สึกที่เกิดขึ้นจริง
กับภาพยายหลานคู่หนึ่งที่เดินขายหน่อไม้ต้มใส่ถุง
ในตอนที่ตะวันโพล้เพล้
ด้วยความหวังเพียงว่าขอให้วันนี้มีข้าวกิน
หลานวัย 7 ขวบที่พ่อแม่มาทิ้งไว้กับยายแล้วหายไปในกลีบเมฆ
กับยายวัยล่วงไปกว่า 70 แล้ว
หากวันหนึ่งที่ยายไม่อยู่หรือไม่มีแรงแล้ว
เด็กชายตัวน้อยจะทำอย่างไรกับชีวิตที่ไม่สมควรต้องเป็นแบบนี้
ไม่ใช่ความผิดของเค้าที่เกิดขึ้น
แต่ต้องมาชดใช้ให้กับการไร้ความรับผิดชอบของใครบางคนที่ไร้ความคิด
นี่ไงล่ะ เศษเสี้ยวหนึ่งของความไม่ยุติธรรมของสังคม...ที่ไร้การเหลียวแล
5月24日 J. Puchner Model 23 Professional BassoonPüchner bassoons and contrabassoons
Experience and know-how of four generations Püchner celebrated its Centenary jubilee in 1997. For more than 100 years the Püchner family and staff is dedicated to make the best possible hand-crafted bassoons. Experience and know-how of four generations enters into every instrument. First-class handcrafted quality in all details Püchner bassoons and contrabassoons are of first-class handcrafted quality in all details: The best long-lasting material for keywork is used and the selected mountain maple wood is seasoned for about 18 years and then specially impregnated. We have highest demands on all parameters. Played in major orchestras Püchner bassoons and contrabassoons are played in major orchestras all around the world.
5月18日 เกือบไป...มีเรื่องที่น่าเศร้าเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อกี้นี้
รู้สึกผิดอย่างแรงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอ่ะ
พอดีว่าขับรถป๊อปกลับหอตอน 3 ทุ่ม
ท่ามกลางฝนที่ตกพร่ำๆ
ม่ะทันเห็นกบตัวน้อยที่วิ่งมาเข้ากลางล้อพอดี
เลยทับเข้าให้ จะหลบก็ม่ะทันแว้ว ไม่งั้นเราเองที่จะแย่
ตกใจโคตรรรรร นึกในใจทำไงดีว่ะกรู
ขับกลับมาดูอีกที นึกในใจแผ่เมตตาให้มัน
มันไม่ขยับเลยอยู่นานมาก ประมาณ 3 นาที
นึกว่ามันคงตายไปแล้ว แต่ตัวไม่แบนแฮะ
สักพัก มันกระโดดไปต่อหน้าต่อตาเลย
งงแฮะ แต่ก็ดีใจที่มันไม่ตาย
สงสัยมันคงเจ็บ เลยอยู่เฉยๆไม่ขยับตัว
เฮ้อ ไม่ตายก็ดีไป ไม่อยากทำบาปอ่ะ...
เกือบไปแล้ว กบน้อย...เหอๆ 5月11日 แค่...เรื่องไม่เป็นเรื่องเหนื่อยจัง เหนื่อยกับความรู้สึกที่มันเกิดขึ้น เพราะอะไร...นั่นน่ะสิ ไม่รู้เหมือนกัน เพียงแค่เรื่องไม่เป็นเรื่อง จะทำให้เราต้องรู้สึกแปลกๆยังงั้นหรอ ทำไมเราไม่คุยกันล่ะ นั่นน่ะสิ ทำไมเราไม่คุยกัน แล้วเพราะอะไร เหตุการณ์แบบนี้ถึงเกิดขึ้นได้ นั่นน่ะสิ เมื่อไหร่น่ะ...ที่ความรู้สึกแย่ๆจะไม่เกิดขึ้นอีกระหว่างเรา 4月27日 ^^*
4月23日 ^_^
4月11日 กล้าที่จะก้าว...
4月4日 ขอโทษ...ขอโทษนะ...ที่ทำให้รู้สึกแย่
เราไม่ได้ตั้งใจ
ราพยายามให้ทุกอย่างมันดีที่สุดแล้ว
แต่ในสายตาคนอื่นๆมันก็ยังดูแย่อยู่ดี
เราไม่ได้เกลียดไม่ได้โกรธใครทั้งนั้น
เพียงแต่...เรายังรู้สึกผิดกับบางเรื่อง
เราแค่...รู้สึกผิดกับบางสิ่งที่มันยังเกิดขึ้น
และบางอย่างมันยังอยู่ข้างใน
ขอเวลาอีกสักพักนะ
สัญญาว่าคราวหน้าจะทำตัวให้ดีกว่านี้
เราก็ไม่ชอบหรอกที่ตัวเองเป็นแบบนี้
มันไม่ใช่ตัวเราหรอก
มันคือใครก็ไม่รู้
ที่แม้แต่เราเองก็ไม่รู้จักเหมือนกัน...
3月29日 เที่ยงตรังเพิ่งกลับจากการล่องใต้
เที่ยวชมอันดามัน ดำน้ำดูปะการัง
แบบว่า...ในทีวีที่ว่าสวย
ไปดูของจริงดีกว่ากันเยอะ
นี่แหละ อเมซซิ่ง ไทยแลนด์ ไม่ไปไม่รู้
สนุกสนานจริงๆ กับการนั่งรถไฟครั้งแรกในชีวิต
เหอๆๆ ขอบอกว่าเหนื่อยครับทั่น
ไปวันแรกฝนตก แต่พอจะออกทะเล
เหมือนฟ้าเป็นใจ อากาศดีสุดยอด
ไปถ้ำมรกต ตอนเข้าไปเหนื่อยมาก
แต่สวยจริงๆ ไปต่อกันที่เกาะกระดานและเกาะเชือก
เกาะเชือกนี่แหละ ทำเอาผวา
เพราะดันไปจ๊ะเอ๋กะฉลามที่น่ารักเข้าให้
ในระยะประมาณ 10 เมตร
ไอเข็มหมุนตัวกลับคนแรกเลย เหอๆๆ
เลยทำให้มันว่ายน้ำเป็นเลยซะงั้น ฮ่าๆ
ก็มีรูปมาเยอะมา เอามาลงตามสมควร
ไปติดตามกันเอาเองอ่านะ
สนุกมากๆกับทริปนี้ ... อิอิ 3月15日 ขอบคุณนะ...มันเป็นสิ่งที่เราไม่คิดว่าเราจะได้รับมัน
เป็นสิ่งที่เราคาดไม่ถึงว่า"เพื่อน"ทุกคนจะทำให้
และ...มีใครบางคนที่รับรู้ด้วยเช่นกัน
แม้ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์...
ขอบคุณนะ...สำหรับเค้กวันเกิด
ความจริง...มันก็เป็นเพียงแค่เค้กก้อนหนึ่งเท่านั้นแหละ
แต่ในอีกเสี้ยวหนึ่งของความเป็นจริง
ก็คือความรู้สึกที่มากับเค้กก้อนหนึ่งนั้น
อาจจะมีบางคนที่ตั้งใจใส่วามรู้สึกมา
และบางคนที่ไม่ได้ตั้งใจ
เพราะเพียงแต่บังเอิญผ่านไป
แต่...ทั้งหมดมันก็คือความรู้สึกดีๆ
ที่เกิดขึ้นทั้งหมดตั้งแต่ที่เรารู้จักกัน
ไม่เฉพาะวันนี้
แต่หมายถึงทุกสิ่งทุกอย่าง
และ...ทุกความรู้สึก
ที่เราทุกคนช่วยกันสร้างมันขึ้นมา...
ครั้งสุดท้ายที่เราได้มีเค้กตั้งอยู่ตรงหน้าในวันเกิด
คือเมื่อ 5 ปีที่ผ่านมา
เราเกือบลืมไปแล้วว่า
การเป่าเค้กวันเกิดทำกันยังไง
แต่เพื่อนเราทุกคนทำให้เราได้มีภาพนี้อีกครั้ง...
ความสำคัญไม่ได้อยู่ที่เค้ก
แต่เป็นความรู้สึกที่มาพร้อมกับเค้กก้อนนั้น
น้ำตาไหล...ให้กับความรู้สึกบางอย่าง
ที่เราบอกไม่ได้เหมือนกันว่าเรียกว่าอะไร
ดีใจ...ที่ทุกคนทำให้ที่แห่งนี้ ที่เราอยู่ ณ ตอนนี้
เปรียบเสมือนบ้านที่น่าอยู่หลังหนึ่งในชีวิตเรา
ดีใจ...ที่ทุกๆคนทำให้เรารู้จักคำว่า"เพื่อน"
"เพื่อน"ที่ไม่ใช่เพียงภาพลวงตา
หรือมีมายาแฝงมาในการกระทำ
และ...สำหรับใครบางคน
เราเข้าใจแล้วล่ะว่าภาพนั้นคืออะไร
เราไม่รู้ว่ามันใช่รึป่าวนะ
เราเข้าใจว่า...ไม่เหตุผลใดๆอยู่ในนั้น
ทุกอย่าง...ก็แค่อยากวาดมันออกมา
ไม่รู้ว่าเข้าใจถูกมั๊ยนะ...?
ขอบคุณนะ...สำหรับของขวัญ
ดีใจนะ ที่มันเป็นสิ่งที่ทำขึ้นด้วยมือเธอเอง
มันคงเป็นชิ้นแรก ชิ้นเดียว และชิ้นสุดท้าย
ขอบคุณนะ...สำหรับทุกอย่างและความรู้สึกดีๆ
ขอโทษนะ...กับสิ่งแย่ๆที่มันเกิดขึ้น
ขอบคุณนะ...ที่ตอนนี้เรายังได้เป็น"เพื่อน"กัน
และไม่ใช่"แค่เพื่อน" แต่เป็น"ตั้งเพื่อน" ตะหากล่ะ
ขอบคุณทุกๆคนอย่างจริงใจ
ขอบคุณทุกๆคนที่เราได้รู้จักกัน
ขอบคุณทุกๆคนที่เราได้เป็นเพื่อนกัน
ขอบคุณทุกๆคน
ที่ช่วยเติมเต็มให้ชีวิตเรา
มีแต่ความอบอุ่นและรอยยิ้มในทุกๆวัน
ขอบคุณทุกๆคนที่ทำให้ชีวิตนี้มีสีสัน
และ...ขอบคุณทุกๆคน
ที่ทำให้เรามีภาพความทรงจำดีๆร่วมกัน
สัญญานะ...ว่าเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
เราสัญญา...ว่าพวกแกจะเป็นเพื่อนเราเสมอ
รักพวกแกนะ...ทุกๆคนเลย
2月25日 morning jaGood Morning everyone !!!!!
This's a first time that i writie blog in the morning
eventhough i slept very very late last night!!!!!
Becasuse I did homework for someone until 5 am. and now is 9.48 am.
So only 4-5 hours that i have a rest but i can't get up at noon!!!!!!!!
I dont know why, may be i often to do this.
Last night i did homepage for my friend,It's her homework for her lessoon.
I thing It's like a blog , I used many many HTML codes.
So why today i not use html codes in here.
Today normarlly it's free day for me but........
I have a lot of thing to do,I wana cry.~!~
Next week is jury exam,next 2 weeks is normal exam.
I not ready yet!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
but for schrolarship i must try to do my best.
So have a nice rest day na.
I'll go to make nice day for me, too.
Bubbye
 2月19日 ความจริงอีกหนึ่งอย่าง...
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
%c2%bb+Ta-TaO(%c2%b7%c2%b4%c2%af%60%c2%b7.%c2%b7%c3%b7%c3%97+%e2%80%94+Windows+Live&referrer=){kind=small}
